In deze groepsreeks slaan dichters van het Frontaal Zomerkamp 2025 en van Vuurland de handen ineen om een poëtische kleurenbundel samen te stellen. Vandaag voegt Robin Block de laatste kleur toe: LP3G (rood).
*
LP3G
ik heb ons kind gezien
in zilver uitgelijnd
het lijfje opgediend
als een gerecht
dat niemand echt kan navertellen
ik verzon er zelf details bij:
een flashrot cabrio, zonnebrand
met de geur van sinaasappelbloesem
de zee die ruist in jouw buik
een vruchtenhartje
dat ook nu niet kloppen zal
transistorballads, slinkend
onder zand
we hebben het stemmetje
begraven, het schepje
er als een kruis ingestoken,
de emmer aan de vloed gelaten
toen heb ik het
hoe onvergeeflijk ook, alsnog
de naam gegeven
die we eerder hadden bedacht
in een ander huis
en leven, twee straten
hiervandaan, met bijna
dezelfde postcode
in mijn halfslaap liep ik er langs
en zag hen door het raam:
twee schimmen
aan de eettafel