afgetakelde chrysanten

Oumaima Belkhdar

Schurft en soa's

Martijn van Bruggen

ratten, muggen en de val van Alexandrië

Robbe Ghijsels

Alle stortbuien in oktober - 5

Lelie Danesh

dit nummer opnieuw afspelen?

Jana van der Hak

Neurowetenschapper III

Louise van der Veen

vermoord je lievelingen

Cai van der Werf

halfwaardetijd, weet je, heeft niets met halvering te maken



maar met geestelijke droogte en het casino van empirisch onderzoek



elk gestorven proefdier druk je dichter tegen je aan







je schrijft op dat ratten over de toekomst kunnen dromen



fruitvliegjes noem je emotionele drinkers







de weerloze gelijkenissen tussen mens, aap en rat



(een bovenarmbot, twee onderarmbotten en vijf vingers)



staan in rood geturfd op de wit betegelde muur







spiegelneuronen stapelen zich op tot een bijbels gewicht



groot genoeg om naar boven te tillen







met elke streep vergroot je de kans op het bijna-persoonlijke



maar ook dat je wint en de tegels schoon kunt schrapen



de tl-verlichte kelder van al het geknoeide ontdaan

halfwaardetijd, weet je, heeft niets met halvering te maken maar met geestelijke droogte en het casino van empirisch onderzoek elk gestorven proefdier druk je dichter...

Neurowetenschapper II

je ontdekt ratten kunnen lachen



&nbsp;en slaapt niet meer







je duikt elke nacht



in de ondergrondse onderzoeksfaciliteit terug







daar typ en sleep je de neurale ruis tegelijk



met de geestelijke vermogens van muizen bloedend



het beeldscherm in







raapt alle bevroren plakjes hersenweefsel



met trillende handen bij elkaar







de toestand hangt af van enen en nullen



de verticale lijnen op een strook registratiepaper







wat het ook is



eindelijk oogcontact







je voorspellingsfouten trekken met rafelranden



flikkerende vervormingen op de muur

je ontdekt ratten kunnen lachen &nbsp;en slaapt niet meer je duikt elke nacht in de ondergrondse onderzoeksfaciliteit terug daar typ en sleep je de neurale...

Neurowetenschapper

’s avonds probeer je de tl-verlichte laboratoriumkelder te verlaten



elke aap, ieder knaagdier draag je de trap op mee naar huis







je kent de naam van al wat dof tikkend achter je aan loopt



de groeiende verzameling bijna menselijke silhouetten



vormt golvende patronen op de muur







elke stap blijkt een poging met de aard van het monitorlicht



en het zieke dier te breken







bij elke trede de ogen gericht op het wit dat door de deurkier valt



elektrodes als rozenkrans in de hand







uitkomstmaten bewaar je binnen een glazen reliekschrijn onder de arm



boven in het daglicht worden vraag en antwoord onder de stolp



in een spiraalvormige rij gezet

’s avonds probeer je de tl-verlichte laboratoriumkelder te verlaten elke aap, ieder knaagdier draag je de trap op mee naar huis je kent de naam...

Beeldverwerking

wat je weet: met blaren loop je opnieuw de kamer binnen



lekt etter, steeds breng je alles in de war







natte geheugensporen maken een puinhoop van het tapijt



&nbsp;(resten langer dan een meter worden door professionals



als feiten geregistreerd)







in stille gangen word jij, in stilte wordt de kamer schoongemaakt



de rug rechtgezet, in steunsysteem ben je gevangen



vreemde vingers bewegen horizontaal voor je gezicht







het hoofd nog broos en vol zwellend circus



zo volgen je ogen de vingers



zo klonter je

wat je weet: met blaren loop je opnieuw de kamer binnen lekt etter, steeds breng je alles in de war natte geheugensporen maken een puinhoop...

Op een Roompot-resort plattegrond drijven alle plekken die we hebben aangeraakt

professionals wijzen drie bronnen stilstaand water aan



buiten mij om worden mijn ouders ergens



ik mag niet spieken



neergezet







ik word gevraagd mijn vinger over het papier te bewegen



tot ik warmer ben







speeltuinen en luxe familievilla’s glijden voorbij



tot ik weet hier en zo is het gezin van glas geworden

professionals wijzen drie bronnen stilstaand water aan buiten mij om worden mijn ouders ergens ik mag niet spieken neergezet ik word gevraagd mijn vinger over...

Eerste zorgmelding

soms wandelen omstandigheden gekleed als agenten de woonkamer binnen



slaan met vlakke hand tegen witgeschilderde muren om te horen



hoe de fundering klinkt







in de keuken wordt er geknikt en gewezen naar de tl-buis die zijn



schouders schokt, ze stellen vast: het is een lang gedragen huis



zo beginnen feit en mening door elkaar te lopen







soms volgen er telefoontjes en dringen ambtenaren de familie binnen



beginnen over de vastgekoekte gootsteenput en ongefloste tanden



wat in het dossier verschijnt keert in alle rapporten terug







kinderen krijgen een lijst de-escalerende onderwerpen om met ouders 



over te praten, eten na acht is toegestaan evenals vroeg stofzuigen 



of in de ochtend luidruchtig geopende ramen

soms wandelen omstandigheden gekleed als agenten de woonkamer binnen slaan met vlakke hand tegen witgeschilderde muren om te horen hoe de fundering klinkt in de...

Bezoekuur

het ziekenhuisbed staat halfstok en



mijn moeder trekt haar borst recht







de snijranden zijn schoongemaakt



de borstwand rood de naden stug







ze cirkelt met haar linkerschouder



blijft haken in rouwstand







het verloren volume ligt als een



beschimmelde afgod tussen ons in







een van de twee onrusthekken rammelt



onder het ongelijk verdeeld gewicht







ze zegt jij bent dokter



maar ook ik weet niet hoe de cellen



morgen delen







ze laat haar arm zakken



en grijpt naar de reling

het ziekenhuisbed staat halfstok en mijn moeder trekt haar borst recht de snijranden zijn schoongemaakt de borstwand rood de naden stug ze cirkelt met haar...

Baker–Miller Pink

mannen in jassen



snijden microverkalkingen uit de borstkas



beloven elke holte op te vullen







met oplosbare garen hechten ze



een uitgerekte levensverwachting aan







met statistieken<del></del>



(één op de zeven vrouwen)



houden ze de hele verschraalde boel



(negentig procent kans op overleven)



bij elkaar







statistieken zetten deze vrouwen



onder de lamp







het kleine kwaad kan elk moment verschijnen







om het onkruid bij voorbaat weg te wieden



leggen vrouwen tussen twee koude glazen platen



hun borsten plat







met elke licht afwijkende klier



wordt er een schaduw in



hoofd en borstkas



geplaatst







de verpleegkamermuren zijn roze



dat schijnt kalmerend te werken

mannen in jassen snijden microverkalkingen uit de borstkas beloven elke holte op te vullen met oplosbare garen hechten ze een uitgerekte levensverwachting aan met statistieken...

Fantoom

remissie betekent



van het kleine kwaad



geen zichtbare sporen meer







maar gisteren in het pashokje



eigenlijk in elke spiegel



schuilt een woekerend gat







dat als knobbel nooit voelbaar



is geweest

remissie betekent van het kleine kwaad geen zichtbare sporen meer maar gisteren in het pashokje eigenlijk in elke spiegel schuilt een woekerend gat dat als...

Onbeluisterd bericht

en toch nam ik je stem in bewaring



zo klein en papier geworden



in je stil zijn







soms blaas ik je adem in



strijk ik je glad



bel ik op om je geblaf te horen







sleur je waterige lied als een orakel achter me aan



verbrokkel platgestampte grond







weet je nog die dag



dat we tegelijkertijd



hetzelfde zeiden?







vaker eis je ribben terug



probeer je ons begin met samengebalde hand



mijn borstkas uit te trommelen







herhaalt mijn naam



dreigt er stof van te maken







liefste, je bent aarde



en torent nergens bovenuit

en toch nam ik je stem in bewaring zo klein en papier geworden in je stil zijn soms blaas ik je adem in strijk ik...

Logo	Vincent Hammingh
Kernteam	Erwin Hurenkamp, Robin Block, Martijn van Bruggen, Isa Bob van Rooy, Aaron Pierens
Website	Laurens Besselsen

Jana van der Hak
Louise van der Veen
Cai van der Werf