Let it be

Chard van den Berg

Tweestrijd

Sander Van den Bogert

afgetakelde chrysanten

Oumaima Belkhdar

Je legt een knoop in de nek van een zwaan en iemand bedankt je

Jana van der Hak

Liefste,

Julia Jacobs

wat er op 3 juli 2026 om 01.22 in de regenboog gebeurde

Jarmo Van Dam

jaar van de draak

Louise van der Veen

ik heb een zere kies en het wordt moeilijker om over je te schrijven

Cai van der Werf

Ik droom vaak dat ik wakker gebeld word met slecht nieuws. Je bent weg voor altijd en er is geen wereld waarin ik welkom ben op de begrafenis en het is uit mijn handen.



Ik droom dat ze me vinden op straat, me beroven van het poeltje water uit de fontein dat ik vasthoud en me achterlaten met mijn eigendomloze handen, waarvan mijn vingers nog steeds in elkaar haken als ik wakker word.



Ik droom over mijn zere kies en de noodzaak om me ziek te melden om naar de tandarts te gaan.



De tandarts gaat er eens even goed naar kijken. Hij zegt dat de oude de nieuwe verrot duwt en zijn steriele handschoenen verdwijnen in metaal.



Hij geeft me een bakje om in te plassen. Ik ga zitten op het spierwitte toilet en ik bedenk me dat ik niets in me heb om te geven. Als ik begin met persen, komt al het niets er tot mijn verbazing uit. Ik kan er wel twintig bakjes mee vullen. De tandarts is zo trots.



Ik droom dat hij mijn verrotte kies verbrijzelt door eraan te peuteren met een tang en de kop van een worm uit mijn tandvlees vist en begint te trekken. De worm is zo lang dat hij genoodzaakt is om een aantal passen achteruit te zetten. Naarmate de tandarts verder achteruitdeinst, besef ik dat de worm niet in mijn tandvlees woont. Ik voel hem loswrikken uit het gat in mijn maag. Het gevoel is identiek aan dat van ons laatste gesprek. Opluchtend op de meest hartverscheurende manier. Gutwrenching, really. Ik mag hem mee naar huis nemen in een glazen potje.



Ik ben licht in mijn hoofd, maar kan voor het eerst weer iets vasthouden in mijn handen. Op een stoeprand zet ik mijn kiesworm naast me neer en vraag ik hem wat hij graag eet. Zijn antwoord: mijn halve gedichten, de scherven van herinneringen aan jou, mijn kamerplanten na een depressieve episode en andere dingen waarvan ik het bestaan begin te vergeten. Soms de bittere reminiscentie dat we het echt geprobeerd hebben. Af en toe een vleestomaat van de Jumbo. Al met al is hij de moeilijkste niet.



Vanaf nu ligt hij iedere nacht naast me. Hij vindt het niet erg dat ik het matras eindeloos aan blijf duwen en dat ik praat in mijn slaap. Hij zorgt ervoor dat de lantaarns op de Korvelseweg uitgaan midden in de nacht. Hij eet al mijn dromen op.

Ik droom vaak dat ik wakker gebeld word met slecht nieuws. Je bent weg voor altijd en er is geen wereld waarin ik welkom ben...

berlin loves me

Ich wusste dass ich mich durch das Schreiben



wieder gesund schreiben musste



Ik wist dat ik weg moest, een vreemdeling moest zijn



Me moest laten meevoeren door de bries van dennen



langs Warschauer Straße







Een dichter vertelde me dat het noodzakelijk is



om de pijn te blijven beschrijven



Ik denk dat Duitsers voordragen alsof ze van zich afbijten



Later steek ik over en laat ik mijn verdriet op straat



achterwege, hinterher







Zoeken naar vergeten namen



Ik vind ze in Spätis



Ik vind ze in jouw droom







waar je alleen en onbevangen



volledig vader-moeder-gezicht



Je bent de wind, dat moet je leren



Je bent te snel voor deze wereld







behalve in deze stad



wo man sich in die Vergänglichkeit verlieben kann



Poesie ist ein Anästhetikum, in ieder geval







Ik haal mijn knieën open voor iemand die



iets langer in mijn ogen wil kijken



Mijn handen als gegoten aluminium



in de kuil van haar rug



Fühlt sich das gut an?



Darf ich deinen Bauch küssen?



Ik voel een geluid dat bijna mijn mond verlaat



Ze zegt dat het zo goed voelt om dingen toegefluisterd te krijgen







Wir müssen durch die Sprache vermittelt werden



Berlin loves you, zegt ze

Ich wusste dass ich mich durch das Schreiben wieder gesund schreiben musste Ik wist dat ik weg moest, een vreemdeling moest zijn Me moest laten...

vederwolken

De ganzen dalen, vouwen de hoogte dicht Je leert hoe te vliegen door vergeten te vallen Veren te dragen  in de breuk van de adem   In zijn littekens zie je vederwolken Je vingers traceren de lucht achterstevoren   Wacht je in de zoom van later in het water had je ook een hemel- lichaam kunnen zijn als daarboven Je drijft omdat zijn hand  onder je schouderblad, teder   Dan daal je neer en de hemel draait zich om in een ogenblik Hij vraagt je of je je kunt bevrijden van wat je bent geweest 



Onthecht jezelf van het verhevene bevindend in de naad van neerwaarts  Jouw warmte tussen zijn ogen en bovenlip

De ganzen dalen, vouwen de hoogte dichtJe leert hoe te vliegendoor vergeten te vallenVeren te dragen in de breuk van de adem In zijn littekens zie je...

bruikleen

strijkijzer ophalen borg betalen



poëzie uitvinden binnen nu



en drie werkdagen



plooien terugleggen in metaal







er bestaat woede die ogen beslaat



waar je niet meer in wil kijken



stoom verlaat de kieren



door je ontrafelde naden nog net niet je poriën







een ander kennen



als een wond haar temperatuur



haar bloedhitte gebruiken om



het verhaal glad te strijken

strijkijzer ophalen borg betalen poëzie uitvinden binnen nu en drie werkdagen plooien terugleggen in metaal er bestaat woede die ogen beslaat waar je niet meer...

leemte, dat ook

Er was een geliefde die zich afvroeg wat voor fruit mijn ogen zouden zijn. Of dat fruit dan rijp zou zijn of niet. Of ze van kleur veranderen als ik ze sluit.



  Er was diezelfde geliefde die jaloers was op het beddengoed dat om mij heen geslagen was. Die heel zacht fluisterde dat die van mij hield in de hoop dat zelfs de muren het niet zouden horen. 







Er was een ribbenkast waarin ik wilde wonen.  Er waren poeltjes water in navels.    Er waren gezichten gedrukt in schaamhaar. En overgave, dat ook. 



            Er was een vriendin die met me speelde op het grasveld achter het klooster. Ze geloofde in God en maakte alles lichter. Er was een dag dat ze me vertelde dat Hij huist in de zonovergoten vensterbank en het gras en de vijver met het riet. Er was een stilte. Later vertelde ze me dat ze God soms ook in mij zag.



  Er was mijn oma die zich afvroeg waarom ik wachtte. Er was ik, koppig, die antwoordde dat ik best mag wachten als ik wil wachten. Er was mijn oma die zweerde bij dat ik in het licht moest gaan staan.







Er was de bijrijdersstoel met mij erin, soms niet met mij erin. Dan was er oogcontact via de achteruitkijkspiegel. Op welke manier dan ook, er was mijn hand in de buiging van diens nek.  



 Er was de ochtend erna die minder zwaar aanvoelde dan verwacht.  



 Er waren losse vellen met daarop mijn naam in diens handschrift. Telkens als ik met mijn vingers over mijn naam glijd, voelt het alsof de lading waar het mee geschreven is, opnieuw in mij gegraveerd wordt.



  Er was een brief waarin ik zou schrijven dat ik hoopte dat je zo ver bij me vandaan zou blijven als dat je deed op die nacht dat ik ontroostbaar was. Er was een tand door mijn lip, het weten dat dat een leugen was en het besluit om het toch niet te schrijven.



  Er was een zoveelste gebroken nacht. Ik droomde dat ik voor het eerst in maanden honger had. Het meisje in mijn droom leek op iemand die ik wilde kennen. Onze tanden stootten tegen elkaar, een botsing die leek op zoenen. Er was het meisje dat zei: jij verdient dit.























Dit gedicht is gebaseerd op Koerikoeloem door Tjitske Jansen

Er was een geliefde die zich afvroeg wat voor fruit mijn ogen zouden zijn. Of dat fruit dan rijp zou zijn of niet. Of ze...

möbel olfe

De vrouwen in de Möbel Olfe zijn getuige van de hitte op mijn wangen



Ze leggen hun handen op elkaars ontblote onderarmen, ze weten het zeker



Rollen nonchalant hun shag, houden scherp oogcontact



houden mijn zeggenschap 







Willst du zwischen mein Fingern sein?



Darf ich dich hier berühren?



Darf ich in dich hineingehen?







Ik zocht iets vluchtigs en ik vond het



koelde af in hun versnelling



Eén steekt mijn sigaret aan zonder het te vragen en ze lijkt niet op jou



aber ich denke schon fast gar nicht mehr an dich

De vrouwen in de Möbel Olfe zijn getuige van de hitte op mijn wangen Ze leggen hun handen op elkaars ontblote onderarmen, ze weten het...

vermoord je lievelingen

Wijs aan waar het zeer doet



Kies een knelpunt, druk het in



Stoot het beurs tijdens de zoveelste plafonddienst







Koel het verlangen, laat iemand anders je tong inslikken



dan zal ik er zo gewelddadig over zijn als ik zelf wil



Verwar jezelf met een gewond dier



dood het niet



Duw je hart van kamer



naar kamer



Je vergeet om van de muur een raam te maken maar&nbsp;



weet me te vinden als je je wang doorbijt







Ik zal het uitzitten met mijn schilferige knokkels&nbsp;



met mijn middernacht angstzweet&nbsp;



Dit is hoe wij ons herenigen, jouw even klamme palmen



Je zal de overtuiging niet vinden en schudt de hand



zwakjes en pakt preventief&nbsp;



je verlies



door een wapenstilstand voor te stellen







Neem een besluit, vermoord je lievelingen

Wijs aan waar het zeer doet Kies een knelpunt, druk het in Stoot het beurs tijdens de zoveelste plafonddienst Koel het verlangen, laat iemand anders...

het lichaam is nog warm

Ik hield een uitvaart voor de keren 



dat je achterom keek



voor mijn zere hielen en



voor je handdoek aan mijn deur







Mijn lijf heeft niets aan een fantoomafscheid



het brandt nog voor een ruggengraat, een mondhoek



Ik wenste voor iets anders met de wimper op je wang



iets waarvoor niemands adem hoefde te stokken



niemand hoefde te zoeken 



naar een hapering in een stem







We lopen af, lief



Wees een vreemdeling,



een dwaler of een rooksignaal



Kringel rond het ontmoetingspunt



dat je van mij hebt gemaakt







Er moesten maar eens dagen overheen gaan



Het lichaam is nog warm

Ik hield een uitvaart voor de keren dat je achterom keek voor mijn zere hielen en voor je handdoek aan mijn deur Mijn lijf heeft...

troost

We kijken naar de winterse neerslag



Ik hoor je iets uitademen over&nbsp;



hoe het voelt om ingesneeuwd te zijn



waarbij je me glasachtig aankijkt



Ik stel me er maar wat bij voor







Bijvoorbeeld dat sneeuwvlokken op huid&nbsp;



bij lange na de strijd niet kunnen winnen&nbsp;



van lichaamstemperatuur en ademwolken



laat staan withete woedehanden



Dat de vlokjes over jou heen dwarrelen&nbsp;



tot je vorm onzichtbaar is



een geluidsdicht dekbed







Troost bestaat&nbsp;



om over de melancholie heen te strooien



Jouw wegen radeloos en glad



geen leidraad, geen dooimiddel







De rest van de komende tijd



wachten wij in het ongewisse af

We kijken naar de winterse neerslag Ik hoor je iets uitademen over&nbsp; hoe het voelt om ingesneeuwd te zijn waarbij je me glasachtig aankijkt Ik...

hemostase

In haar slaapkamer, priemde



ze mijn lievelingskorst open







Totdat de wond wijd genoeg was



om er haatliefdesverklaringen in te bewaren



Iets over de een de ander de huid vol schelden







De wond groeide dicht tot een breekbaar raam



waarin ze soms naar haar reflectie zoekt



Ik denk dat ze mijn verroeste scharnieren bewaart



om zelf over te struikelen



Ik denk dat ze zich om mijn muren sluit



als een hand die gebald word tot vuist







Het is vanzelfsprekend, geloof me maar



dus ga ik in foetushouding voor haar hand liggen



Ik ben bang dat ze me ziet stagneren



of de wond dichtschroeit met haar aansteker







Dan ze wrijft net zo lang tot mijn nieuwe weefsel rijp is



en baby roze gloeit

In haar slaapkamer, priemde ze mijn lievelingskorst open Totdat de wond wijd genoeg was om er haatliefdesverklaringen in te bewaren Iets over de een de...

masturbatorisch gedicht

De jongen moest eens weten dat



hij iets in mij deed wakker worden



het moment dat hij mij een streber noemde



ik thuiskwam, mijn lakens ervan vastgreep



ik streber herhaalde



en onontkoombaar klaarkwam







Het woordje geil alleen al



maakt mij geil



Een tijd geleden masturbeerde ik met



het idee schrijver te worden achterin mijn bovenkamer



op eindeloze combinaties die mij mogelijk kunnen verleiden



de woorden die in elkaar vloeien



hoe ze dan samen passen



in één enkele lettergreep







laat ze innig omhelzen op mijn vel



geef ze klemtonen



hijg ze uit







Wrijving&#8230; vozen&#8230;



Overspel&#8230; verzoening&#8230; uitslover&#8230;



Ik versnel



ik voel mijn lichaam compleet verstijven



ga harder



nog sneller



Vingertop&#8230; peulvruchten&#8230; zenuwen&#8230;



Ik nader mijn climax







Erotiek&#8230;



Bij dat woord is het gedaan

De jongen moest eens weten dat hij iets in mij deed wakker worden het moment dat hij mij een streber noemde ik thuiskwam, mijn lakens...

koning zelfbeheersing

Hij was keizer toen hij me met geweld de baarmoeder uittrok



zei&nbsp;zo gaan die dingen&nbsp;



toen nieste hij in mijn babygezicht











Met koortslip en al ging ik naar de basisschool



Ik at al mijn&nbsp;broodtrommelbriefjes op



anders werd je van het klimrek afgerukt&nbsp;











Op het schoolplein landde er speeksel tussen mijn wenkbrauwen&nbsp;



bleef&nbsp;er geschaafd&nbsp;vel plakken aan de vloer van de gymzaal



donderde ik uit iemands boomhut&nbsp;



waar ik een tand door mijn koortslip aan overhield&nbsp;



Zonder amandelen kwam ik thuis











Nu gaat hij mijn vlees ontstoffen



de&nbsp;pluisjes eruit pulken met zijn vuile nagels&nbsp;



Hij gaat mijn brandblaar lek prikken



het&nbsp;pus eruit zuigen, doorslikken



zakdoekjes&nbsp;in mijn mond proppen



Hij wenst me nog een keer waterpokken toe











Hij struint mijn dijbeen&nbsp;af



vindt&nbsp;het kuiltje in mijn knie



maakt&nbsp;van de hele schijf een krater



Bekroont mij tot Koning Zelfbeheersing



omdat&nbsp;ik het langst kan wachten

Hij was keizer toen hij me met geweld de baarmoeder uittrok zei&nbsp;zo gaan die dingen&nbsp; toen nieste hij in mijn babygezicht Met koortslip en al...

sneuvelbereidheid

1.



Ik wil dat het voorbij gaat, kalkkop



en het doucheputje raakt verstopt



De drab sijpelt naar beneden, huist zich in al mijn holtes



een poeltje dat zich als cement verhoudt in mijn navel



zweet breekt uit en loopt langs mijn bilnaad omlaag



Dikke klodders vestigen zich in het voegsel van de muur



Ik masseer mijn hoofdhuid ermee in&nbsp;



tot wrongel



tot mijn gedachtes kwarkvormig zijn











2.



Het waterpeil stijgt en verzuipt mijn achilleshielen



De verzuring haalt mijn lichaam in en breekt het



Ik leg mijn vingers één voor één in de week



Ze rimpelen tot plooien met daar overheen huidsmeer



Ze glijden over mijn keel en drukken het bedorven brok dieper











3.



Ik wring mezelf uit boven de badmat en zuig



het troebelwitte vocht eruit op handen en knieën



Besla alle ramen met mijn melkadem&nbsp;&nbsp;



Niet waarnemen, geen belichaming van



Niet aan denken







Zie iets dat uitgeweken is



Bedenk me dat dit lijkstijfheid is



Bedenk me dat bereidheid de enige manier is



Laat het gauw voorbij zijn

1. Ik wil dat het voorbij gaat, kalkkop en het doucheputje raakt verstopt De drab sijpelt naar beneden, huist zich in al mijn holtes een...

Logo	Vincent Hammingh
Kernteam	Erwin Hurenkamp, Robin Block, Martijn van Bruggen, Isa Bob van Rooy, Aaron Pierens
Website	Laurens Besselsen

Julia Jacobs
Jarmo Van Dam
Sander Van den Bogert
Jana van der Hak
Louise van der Veen
Cai van der Werf