Liefste camera

Liefste Bibi

Liefste Margaret

Liefste Georges

Liefste Kamila

Liefste Simone

Liefste Vicky

Liefste Linda

Liefste Patrick

Liefste Izzie

Liefste Ariana

Liefste vlakte

Twaalf erkenningen van personen en plekken die ik koester

Liefste camera*,



Ik had iets nodig om me te vertragen dat gebeurde pas toen iets eindelijk een iemand werd, overlopend van afstanden die genadeloos intiem voor me uiteenvielen Daarvoor was dat film, waar de ontspoorde beestelijkheid me telkens de ogen uitstak en iedere lichamelijke inspanning mij vervulde van een heikele extase het lichaam mijlenver en jarenlang gescheiden van de opname zelf Waar ik als toeschouwer lak aan had ‘Sorry, Lichaam,’ tenzij je zelf filmt, en niet door de zoeker blikt, dan fluistert Lichaam terug Niet zoals de filmmusea die obsessief alles denken te moeten bewaren onder metaal begraven, verblikt de archivaris zich voorbij het werkelijke lijf Nu pas begrijp ik waar mijn vrees om dat piepkleine vierkantje te vergeten vandaan komt samen met het verlangen om me ermee te verwikkelen



Ik schrijf dit in een Bourgondische achtertuin, waar overal insecten zuigen en slokken zonder afkapping of wegkaping De kamperfoelie raap ik met mijn vingers van de grond en neem ik mee naar mijn slaapkamer In de onophoudelijke hoop me eindelijk met jou te kunnen verenigen. 



*Juli en augustus 2021: ik heb deze twaalfdelige cyclus geschreven bij mijn zelfgekozen familie in het dorp Tormancy, gelegen in de Franse Bourgogne, en heb parallel hieraan een film opgenomen. De uiteindelijke installatie zal een zwijgend dubbelportret zijn over het huiselijke van mijn mentor Bibi aan de ene kant, en de mystiek van Georges Bataille anderzijds, die daar dicht in de buurt gestorven is en wiens werk zij uitgebreid bestudeerd heeft. Het huis vormt zowel het begin- als eindpunt bij de vraag: valt het intieme en huishoudelijke leven te integreren met theorie? De domestieke ruimte heeft me altijd al aangetrokken, en zonder haar had ik deze cyclus niet geschreven, nee, was ik überhaupt nooit gaan schrijven. Vandaar dat ik ervoor kies om Bibi hierin centraal te stellen, omdat zij bewijst dat beide sferen elkaar alleen maar aanvullen.

Liefste camera*, Ik had iets nodig om me te vertragendat gebeurde pas toen iets eindelijkeen iemand werd, overlopend vanafstanden die genadeloos intiemvoor me uiteenvielen Daarvoor...

Logo	Vincent Hammingh
Kernteam	Erwin Hurenkamp, Robin Block, Martijn van Bruggen, Isa Bob van Rooy, Aaron Pierens
Website	Laurens Besselsen

Archief

Liefste camera

Menu

Social

Contact

Credits