er zijn talloze manieren om deze historie te ontwijken

er zijn talloze manieren om deze historie te ontwijken

in een geschiedenis van de waanzin
schrijft michel foucault mensen zijn zo onvermijdelijk gek
dat niet gek zijn een andere vorm van gekte zou zijn

ik droom steeds vaker over een witte ruimte
met in elke hoek een vrouw die lijkt op mezelf
als ik een eeuw geleden zou hebben geleefd

er is een minimale verwachting
waaraan ik moet voldoen: wegkomen uit deze ruimte
voordat ik onderdeel word van deze ruimte

ik voel dat mijn ledematen langzaam de gestalte
aannemen van het plafond, het laminaat vloeit samen
met mijn huid, mijn wangen het behang dat aan de hoeken krult

bij het onherroepelijke ontwijken van deze geschiedenis
katapulteer ik de geschiedenis mijn eigen richting in

ik droom dat de vrouwen marcherend geboren worden
hun armen en benen rennen voordat ze kunnen uitleggen
of ze dorst of slaap of iets anders behoeven

het is niet zinvol om van de vrouwen af te bewegen
immers: als iedereen tegelijkertijd verplaatst
verschuiven we synchroon eenzelfde richting op