herzenschattzi
waanzinnige vrouwen met lichamen van vloeipapier
komen te wonen in kartonnen huizen met vloeipapierramen
achter de ramen staan led-waxinelichtjes opgesteld
met een brandduur van een dag of drie
alsof ze bij voorbaat al herdacht worden
psychiaters en andere gezaghebbenden
controleren de huizen op ontsnappingsmogelijkheden
door de vloeipapierramen zien zij vrouwen als emma hauck
in vage schaduwen door de dag bewegen
ze observeren: emma sluit haar ogen steeds vaker bijna helemaal
als ze de inboedel van het huis niet als de hare herkent
maar als een steriele afspiegeling ervan
een psychiater zegt heel even en schijnt een zaklamp in haar ogen
om daar mogelijk een klein licht te ontsteken of minimaal
een oogbeweging te traceren, want waar kijkt ze nog naar
langzaam dooft het led-licht
nieuwe batterijen zijn er wegens vergiftigingsgevaar niet
emma smelt samen met de waanzin die haar lichaam
als een parasiet bekruipt, de herinnering aan een gezonde geest
is een lichaam met twee harten die om beurten
nagenoeg op hetzelfde ritme kloppen
ze telt haar dubbele hartslag als kralen aan een rozenkrans
schrijft in brieven aan haar geliefde met potlood
telkens dezelfde woorden over elkaar
de psychiater knipt zijn zaklamp uit, maakt notities
observatie: patiënt telt tot één schrijft herzenschattzi
observatie: patiënt telt tot twee schrijft komm komm komm