Iemand vertelt je dat turquoise een keuze is

In deze groepsreeks slaan dichters van het Frontaal Zomerkamp 2025 en van Vuurland de handen ineen om een poëtische kleurenbundel samen te stellen. Vandaag voegt Lisia Leurdijk turqouise toe.

*

Iemand vertelt je dat turquoise een keuze is

Je bent nog niemand in een bijna lege tuin
Eén appelboom, de vruchten zijn rijp
Je wil een appel oogsten en turquoise verven
Een verzonnen kleur, onnatuurlijk en tegen de seizoenen in

Vroeger wilde je aarde, grasgeur en eetbare bloemen
Het vijfde woord dat je leerde was appel
Je kan je niet meer voorstellen dat je toen aan niets anders dacht
Appel, appel, appel appel appel
Het zesde woord was blauw
Appel, blauw, blauw blauw blauw appel
Appelblauw

Je gaat voor het eerst naar het bos, naar de zee
Zee, blauw, groen, blauwgroen
Iemand vertelt je dat dat turquoise heet
Iemand vertelt je dat turquoise een keuze is

Je ontdekt dat je houdt van keuzes die je niet bewust maakt
Wacht lang genoeg tot een probleem zichzelf oplost
Appelblauwzeegroen

Je zegt: ik hou van het bruin en groen van de stad
Je bedoelt dit in de context van het artificiële
In stenen gedachte-experimenten en geluk gemaakt van raaigras
De zee was grijs, de appel al bruin

Nu zeg je: ik ben hier omdat ik hier wil zijn
Het is drie uur ’s middags en dat betekent niets
Je bent hier omdat je hier wil zijn
Je eet een rotte appel op de fiets en wenst de lucht een andere kleur
Je maakt dat soort keuzes niet

Een ontmoeting tussen koper en aluminium fosfaat is een toevallig gebeurtenis
Poreus neem je de omgeving in je op en wordt appel en blauw en zee en groen
Je lost op in water, je bent hier omdat je turquoise wil zijn