Niet eerder heb ik mandarijnen gegeten
Ze waren me niet trouw, niet te voorspellen
Nooit überhaupt poging gedaan tot pellen
Ze waren zo eenduidig, zo simpel te vergeten
Een flapuit van een kind, jarenlang verbeten
Mijn zus at er meer dan op handen te tellen
O, de geur wist me altijd bijzonder te kwellen
Ik heb het haar vingers, stiekem, altijd verweten
Dingen veranderen deze dagen, van bijzonder naar normaal
Zo betrapte ik mezelf deze dag op een te eerlijke morgen
Waren mijn behoeftes me opeens bekend, werd ik verbaal
Er zat al die tijd een rust in mijn vingers verborgen
Ik pel volwassen, maak voor het eerst geen kabaal
over de geur van vruchtvlees en schil, eet ik geborgen